Men vraagt altijd of ik Tyler Durden ken.
Drie minuten.
Dat is het. Terug naar af.
Heb je 'n speech voor de gelegenheid?
Met 'n pistool in je mond zeg je niet zoveel.
Ik kan nergens op komen.
Ik vergeet eventjes 't door Tyler geleide verwoestingsgedoe
en vraag me af of 't pistool schoon is.
Nu wordt 't spannend.
Het gezegde "wie je liefhebt, doe je pijn".
Dat kun je ook omdraaien.
We hebben de beste plaatsen voor 't theaterstuk Massavernietiging.
Het sloopcomité van 't Rotzooiproject
heeft de funderingspalen van 12 gebouwen met explosieven verpakt.
Over twee minuten wordt de basislading opgeblazen
en blijft er van 'n stel gebouwen niets dan smeulend puin over.
Ik weet dit omdat Tyler het weet.
Tweeënhalf. Wat we allemaal niet bereikt hebben.
Opeens besef ik dat dit alles...
..het pistool, de bommen, de revolutie verband houdt met 'n zekere Marla Singer.
Bob.
Bob met de tieten.
Het was een praatgroep voor mannen met testiskanker.
Die kwijlende eland? Dat is Bob.
We zijn nog mannen.
Ja, we zijn mannen.
Mannen zijn we.
Acht maanden terug verloor Bob z'n testikels.
Toen volgde er 'n hormoonbehandeling.
Hij kreeg tieten omdat hij te veel testosteron had
en meer oestrogeen aanmaakte.
En ik kon lekker leunen.
Ze gaan m'n borsten weer opensnijden en leegpompen.
Tussen die enorme, zwetende tieten die plomp neerhingen, zoals die van God.
Oké, jouw beurt om uit te huilen.
Nee, terugspoelen. Ik ga wat verder terug.
Zes maanden lang deed ik geen oog dicht.
Slapeloosheid maakt alles onecht.
Alles lijkt ver weg.
Een kopie van een kopie, van een kopie.
Als de verkenning van de diepe ruimte toeneemt
wordt alles naar bedrijven vernoemd.
Het IBM-sterrenstelsel.
De Microsoft-melkweg.
Planeet Starbucks.
Je moet deze week wat meer de stad uit. Risicogebieden.
Het zal dinsdag geweest zijn. Hij droeg z'n korenbloemblauwe das.
Moet ik m'n verslagen laten liggen tot jij me anders laat weten?
Deze hebben prioriteit. Hier zijn de tickets. Bel me als er problemen zijn.
Hij had veel pep. Waarschijnlijk z'n koffieklysma.
Zoals zovelen was ik een slaaf van de IKEA-nestdrift geworden.
Eh, ja. Ik wil de stofkwasten van Erika Pekkari bestellen.
Moment.
Dingen zoals 'n koffietafeltje in de vorm van een yin yang,
moest ik gewoon hebben.
De persoonlijke bureau-unit Klipsk.
De Hovetrekke-hometrainer.
Of de Ohamshab-bank met strepen in Strinne-groen.
Zelfs de Ryslampa-draadlampen van milieuvriendelijk ongebleekt papier.
Ik bladerde door catalogi en vroeg me af: "Wat voor eetkamer typeert mij?"
Ik had alles. Zelfs de glazen schotels met bobbeltjes en imperfecties,
't bewijs dat ze gemaakt zijn door de hardwerkende bevolking van...
- Blijft u aan de lijn. - ..weet ik veel.
Vroeger was het pornografie.
Nu lezen we de Horchow-collectie.
- Nee, van slapeloosheid ga je niet dood. - En van narcolepsie?
Ik word vaak wakker op 'n vreemde plek en weet niet hoe ik er gekomen ben.
- Je moet je wat ontspannen. - Kunt u mij gewoon iets geven?
Rood-en-blauwe Tuinals, lipstickrode Seconals...
Nee. Je hebt gewoon slaap nodig.
Kauw op wat valeriaanwortel en zorg dat je wat meer beweging krijgt.
Hè, toe nou. Ik lijd hieronder.
Wil je weten wat lijden is? Ga dinsdagavond langs bij First Methodist.
De kerels met testiskanker.
Dat is lijden.
Ik heb altijd drie kinderen gewild, twee jongens en een meisje.
Mindy wou twee meisjes en een jongen. We waren het nooit ergens over eens.
Nu, ze...
Vorige week is ze bevallen van haar eerste kind. Een meisje.
Met... haar nieuwe echtgenoot.
Kut!
Godzijdank...
Ik ben blij voor haar.
Ze verdient...
Laten we Thomas bedanken voor z'n openhartigheid.
Dank je, Thomas.
Ik zie heel wat moed in deze kamer.
En dat sterkt me.
We sterken elkaar.
Nu de individuele gesprekken. Laten we net als Thomas ons hart luchten.
Zoek een partner.
En zo heb ik de eland ontmoet.
Z'n ogen krimpverpakt in tranen.
Knieën samen. Onbeholpen stapjes.
- Ik heet Bob. - Bob?
Bob was 'n voormalige bodybuildingkampioen.
Dat tv-programma 's avonds over borstspiertraining?
Dat was zijn idee.
Ik gebruikte alles.
Je weet wel, steroïden?
Diabonal en wisterol.
Dat geven ze aan renpaarden.
En nu ben ik bankroet.
Gescheiden.
M'n twee volwassen kinderen...
..bellen me nooit terug.
Van vreemden die zo eerlijk tegen me zijn, word ik helemaal weeïg.
Kom op... Cornelius.
Huil maar.
Toen gebeurde er iets. Ik liet me gaan.
In het land der vergetelheid.
Donker en stil en compleet.
Ik vond de vrijheid. Alle hoop verliezen was vrijheid.
Het geeft niet.
Zelfs baby's slapen minder diep.
Ik raakte...
..verslaafd.
VECHTEN TEGEN TUBERCULOSE
Als ik niets zei...
..vreesde men altijd het ergste.
Hoe harder zij huilden... hoe harder ik huilde.
HUIDKANKER, NIERZIEKTE...
Nu gaan we de groene deur openen, de chakra van het hart...
Ik was niet echt stervende.
Ik had helemaal geen kanker of parasieten.
Ik was 't warme, kleine centrum van 't leven in deze wereld.
Denk aan je pijn als 'n witte bol genezend licht
die over je lichaam beweegt en je geneest.
Blijf daaraan denken. Vergeet niet te ademen
en voorwaarts door de achterdeur in deze kamer te stappen.
Waar brengt hij je heen?
Naar je grot.
Ga je grot in.
Goed zo.
Je gaat verder je grot in.
En je zoekt je krachtbeest.
Glijden.
Elke avond ging ik dood.
En elke avond werd ik opnieuw geboren,
weer tot leven gebracht.
Bob hield van me omdat hij dacht dat ik ook m'n testikels kwijt was.
Daar... met m'n hoofd tegen z'n tieten. Het huilen nabij.
Dit was m'n vakantie.
En zij... verpestte alles.
Dit is kanker, hè?
Die griet, Marla Singer, had geen testiskanker.
Het was een leugenaarster. Ze was helemaal niet ziek.
Ik had haar bij m'n bloedparasietgroep op donderdag gezien.
Daarna bij m'n tweemaandelijkse sikkelcel-cirkel.
En ook weer bij m'n tuberculosegroep op vrijdagavond.
Marla, toeriste eersteklas.
Door haar leugen zag ik de mijne in.
En opeens voelde ik niets meer.
Ik kon niet huilen, dus kon ik ook niet meer slapen.
Bij de volgende groep, na de meditatie, nadat we onze chakra's hebben geopend
en we elkaar moeten omhelzen, pak ik die teef beet en schreeuw ik:
Marla, jij leugenaarster! Vuile toeriste! Ik heb dit nodig! Eruit!
Ik had al vier dagen niet geslapen.
We laten het mooi drogen...
Als je aan slapeloosheid lijdt, slaap je nooit echt.
En ben je ook nooit echt wakker.
We beginnen de bijeenkomst met een paar woorden van Chloe.
O ja... Chloe.
Chloe was net 't skelet van Meryl Streep
als het zou rondwandelen en mooi zou glimlachen naar iedereen.
Nou, ik ben er nog.
Maar ik weet niet voor hoelang.
Niemand kan er met zekerheid meer over zeggen.
Ik heb wel goed nieuws.
Ik ben niet meer bang voor de dood.
Maar... ik voel me wel heel eenzaam.
Niemand wil seks met me hebben.
Ik voel het einde naderen en ik zou dolgraag nog 's gepakt worden.
Ik heb thuis pornofilms liggen en...
- ..glijmiddel en amylnitriet. - Dank je, Chloe.
Laten we Chloe bedanken.
Dank je, Chloe.
Kom, we bereiden ons voor op de geleide meditatie.
Je staat aan de ingang van je grot.
Je gaat naar binnen en je loopt...
Als ik wel 'n tumor had, noemde ik 'm Marla.
Marla.
Die schram in je mond die geneest als je er niet steeds met je tong aanzit.
- Maar je kunt er niet afblijven. - ..verder en verder in de grot.
Je voelt je omgeven door de genezende energie.
Zoek je krachtbeest.
Glijden.
Oké. Zoek een partner.
Neem iemand die je bijzonder vindt.
Hé.
- We moeten praten. - Tuurlijk.
- Ik heb je door. - Wat?
Ja, je bent nep. Je gaat niet dood.
Pardon?
Als je 't op z'n Tibetaans of op z'n Sylvia Plaths bekijkt, gaan we er allemaal aan.
Maar jij gaat niet dood zoals Chloe, hè?
En?
Je bent dus 'n toeriste.
Ik heb je wel gezien hoor. Bij Melanoom, Tuberculose, Testiskanker.
Ik heb je dit zien oefenen.
Wat?
Hoe je me op m'n nummer zou zetten. Verloopt alles volgens plan... Rupert?
- Ik zal je ontmaskeren. - Dan doe ik hetzelfde met jou.
Omhels je partner. Laat je gaan.
God, waarom doe je dat nou?
Het is goedkoper dan de bioscoop en de koffie is gratis.
Dit is belangrijk. Dit zijn mijn groepen. Ik kom hier al meer dan een jaar.
- Waarom doe jij het? - Ik weet het niet.
Wanneer mensen denken dat je doodgaat, luisteren ze echt naar je...
In plaats van gewoon hun beurt af te wachten.
Ja.
Gooi je open... helemaal.
Kijk, ga niet te vaak. Je raakt eraan verslaafd.
Echt?
Ik meen 't. Ik kan niet huilen als er nog een bedrieger is.
Ik heb dit nodig. Zoek een andere groep.
Word verpleeghulp op 'n kankerafdeling. Het is m'n probleem niet.
Nee, wacht. Momentje.
We gaan op andere dagen van de week, oké? Jij neemt Lymfoom en Tuberculose.
Jij neemt Tuberculose. Ik rook nog steeds.
Oké, prima. Testiskanker is vanzelfsprekend.
Technisch gezien heb ik er meer recht op, want jij hebt je ballen nog.
- Je meent het niet. - Geen idee. Wat denk je?
- Wat wil je? - Ik neem Parasieten.
Maar niet allebei. Je krijgt Bloedparasieten.
- Ik wil Breinparasieten. - Ik neem Bloed als ik Dementia krijg.
- Die wil ik. - Nee, niet het hele brein.
Jij hebt er al vier. Ik heb er maar twee.
Oké. Neem de Parasieten. Je mag ze hebben.
We hebben er nu elk drie...
Hé, je hebt de helft van je kleren achtergelaten.
- Verkoop je die nou? - Ja!
Ik verkoop wat kleren!
Dus! We hebben er elk drie. Zes in totaal. En de zevende dag? Ik wil Darmkanker.
Ze had haar huiswerk goed gedaan.
Nee. Ik wil Darmkanker.
Is dat ook jouw lievelingsgroep?
- Je wou me erin luizen, hè? - We verdelen 'm.
Jij neemt de eerste en de derde zondag.
Oké.
Vaarwel dus.
Laten we 't niet opblazen.
Wat dacht je hier dan van?
Hé, Marla!
Marla!
Zullen we telefoonnummers uitwisselen?
O ja?
- Voor als we avonden willen ruilen. - Oké.
Zo heb ik dus Marla Singer ontmoet.
Marla's levensfilosofie was dat ze op elk moment kon doodgaan.
Het tragische was, zei ze, dat dat niet gebeurde.
Je naam staat er niet op! Hoe heet je? Cornelius? Rupert?
Travis? Of een van je andere idiote namen die je elke avond opgeeft?
Je wordt wakker in Seattle.
San Francisco. Los Angeles.
Je wordt wakker op O'Hare.
Dallas Fort Worth.
Baltimore, Washington.
De ene tijdzone na de andere. Je verliest een uur, en je wint er een.
U kunt pas over twee uur inchecken, meneer.
Dit is je leven en elke minuut wordt het korter.
Je wordt wakker op Air Harbor International.
Als je in een andere tijdzone op een andere plaats wakker wordt,
word je dan wakker als iemand anders?
Waar ik ook heenreis...
..piepklein leventje.
Suiker voor één. Room voor één.
Boter voor één.
Cordon Blue-pakket voor de magnetron.
Ensembles van shampoo en conditioner. Monsterflesje spoeldrank.
Ministukjes zeep.
De mensen die ik tijdens vluchten ontmoet, zijn vrienden voor één keer.
We zijn samen tussen het opstijgen en het landen. Meer krijgen we niet.
Welkom!
Als de tijdslijn lang genoeg is, daalt de overlevingskans tot nul.
Ik coördineerde terugroepingen, de man die de formule toepaste.
Het kind vloog door de voorruit. Drie punten.
Een van onze nieuwe wagens rijdt tegen 95 km per uur.
De differentieel vergrendelt.
De beugel van de tiener hangt vast aan de asbak.
Leuk voor 'n antirookcampagne.
Auto-ongeluk, de auto brandt uit met de inzittenden erin.
Nu, is dat 'n reden voor 'n terugroeping?
De vader was enorm. Zie je hoe het vet aan de stoel plakt? Het polyester hemd?
Heel moderne kunst.
Neem het aantal voertuigen op de weg, A.
Vermenigvuldig met de uitvalkans, B.
En de gemiddelde overeenkomst buiten 't gerecht om, C.
A x B x C...
..is X.
Als X lager is dan de terugroepingskosten...
..doen we er geen.
Gebeurt dit soort ongevallen vaak?
U hebt geen idee.
Voor welke autofabrikant werkt u?
Een grote.
Wanneer 't vliegtuig scherp helde bij 't opstijgen of landen,
bad ik dat het zou neerstorten of met 'n ander vliegtuig zou botsen.
Wat dan ook.
De verzekering betaalt 't driedubbele als je doodgaat op zakenreis.
"Als u in een rij met een nooduitgang zit..."
Ja dus.
"..en niet kunt of wilt doen wat er in de veiligheidsinstructies staat,
gelieve om een andere plaats te vragen."
Een grote verantwoordelijkheid.
Wil je mijn stoel?
Nee, ik denk niet dat ik de juiste man ben.
Een nooduitgangprocedure op 9000 meter.
De illusie van veiligheid.
Ja, je zult wel gelijk hebben.
Weet je waarvoor de zuurstofmaskers dienen?
- Om te ademen. - Van zuurstof word je high.
Tijdens een noodsituatie adem je dieper uit paniek.
Je wordt euforisch en gedwee. Je aanvaardt je lot.
Het staat hierin.
Noodlanding boven water, 950 km per uur.
Wezenloze gezichten. Zo kalm als 'n Indische koe.
Dat is eh... een interessante theorie.
- Wat doe je? - Wat bedoel je?
- Wat voor werk doe je? - Waarom?
Zodat je kan doen alsof 't je interesseert?
Oké.
Je klinkt nogal ziekelijk wanhopig als je lacht.
We hebben allebei dezelfde aktetas.
Zeep.
- Pardon? - Ik maak en verkoop zeep.
De maatstaf van elke beschaving.
Zo ontmoette ik...
Tyler Durden.
Wist je dat je met benzine en bevroren sinaasappelsapconcentraat
napalm kunt maken?
- Dat wist ik niet. Echt? - Echt.
Je kunt allerlei explosieven maken met eenvoudige huishoudspullen.
- Echt? - Als je daar zin in hebt, tenminste.
Tyler, jij bent zonder twijfel de beste één-portievriend die ik ooit heb ontmoet.
- In 'n vliegtuig bestaat alles uit één portie. - Ik snap het wel. Heel slim.
Dank je.
Hoe pakt het uit voor jou?
- Wat? - Slim zijn.
Geweldig.
Ga dan maar door zo.
Ga zo door.
Nu wat etiquette. Laat ik je m'n kont of m'n kruis zien terwijl ik langsloop?
Hoe ik en Tyler samen zijn gaan wonen is...
Vliegmaatschappijen hebben regels als het om vibrerende bagage gaat.
Tikte hij?
Gooiers weten dat moderne bommen niet tikken.
- Pardon, gooiers? - Kruiers.
Maar als een koffer vibreert moeten de gooiers de politie erbij halen.
Vibreerde mijn koffer?
Negen van de tien keer is 't een scheerapparaat, maar...
..heel af en toe...
..is 't een dildo.
In 't geval van dildo's mogen we geen eigendom suggereren.
We moeten altijd het onbepaalde lidwoord gebruiken. Een dildo, nooit...
..uw dildo.
Ik heb geen...
Alles zat in m'n koffer. M'n CK-overhemden.
M'n DKNY-schoenen. M'n AX-dassen.
Het maakt niets uit.
Hé, m'n auto!
Thuis was 'n flat op de 15de verdieping van 'n dossierkast
voor weduwen en yuppies.
Met muren van gewapend beton.
30 cm beton is belangrijk als je buurvrouw zonder hoorapparaat tv kijkt.
Of als al je meubels en bezit met de kracht van een vulkaanuitbarsting
door je extra grote ramen als een vlam de nacht in vliegen.
Die dingen gebeuren nu eenmaal.
Daarboven is alles weg.
U mag niet naar binnen van de politie.
Kan u iemand bellen?
Wat gênant.
Een huis vol specerijen en geen eten.
De politie zei me later dat de waakvlam misschien was uitgegaan
en dat er misschien wat gas was ontsnapt, en zich langzaam had opgestapeld...
..honderdzestig vierkante meter met hoge plafonds, en dat dagenlang.
Toen is de compressor van de koelkast misschien aangegaan.
Ja?
Ik hoor je ademen, hoor.
Ik weet niet meer waarom ik 'm belde.
Hallo?
Met wie spreek ik?
Tyler?
Met wie spreek ik?
We hebben elkaar ontmoet in 't vliegtuig.
We hebben dezelfde aktetas?
Eh... de slimme vent.
O, ja.
Ik heb daarnet gebeld. Je nam niet op.
Ik sta in 'n telefooncel.
Ik heb 'n nummerservice. Ik neem nooit op.
Wat is er?
Nou. Je zult het niet geloven.
Het kan altijd erger, hoor.
Een vrouw kan je pik afsnijden terwijl je slaapt en 'm uit 'n rijdende auto gooien.
Ja, dat kan gebeuren.
Ik weet het niet... wanneer je 'n bank koopt, denk je dat het voor altijd is.
Wat er ook gebeurt, de bank is een probleem minder.
Ik had alles. Een degelijke stereo.
Fatsoenlijke kleren. M'n garderobe was vrijwel compleet.
- Kut. Nu is alles weg. - Alles is weg.
Alles is weg.
Weet je wat een dons is?
- Een dekbed. - Een deken.
Gewoon een deken. Waarom weten jongens als jij en ik wat een dons is?
Is dat essentieel om te overleven als jager-verzamelaars?
Nee.
Wat zijn we dan?
Weet ik veel. Consumenten.
Ja, consumenten.
Nevenproducten van een obsessie met levensstijl.
Moord, misdaad, armoede. Dingen die me geen barst kunnen schelen.
Wat me wel kan schelen, is de roddelpers.
Vijfhonderd televisiekanalen.
Een naam op m'n ondergoed. Rogaine.
Viagra. Olestra.
- Martha Stewart. - Ze kan m'n reet likken.
Martha polijst 't koper op de Titanic. Alles gaat naar de haaien, man.
Je kunt de pot op met je gestreepte bankstellen in Strinne-groen.
Ik zeg, wees nooit compleet.
Ik zeg, hou op met perfect te zijn.
Ik zeg, laten we evolueren.
Kome wat komen gaat.
Maar wie ben ik? Ik kan het mis hebben.
Misschien is het 'n vreselijk drama.
Het zijn gewoon spullen...
Je bent heel wat oplossingen voor het moderne leven kwijt.
Kut, je hebt gelijk. Ik rook niet.
M'n verzekering zal er wel voor betalen...
Wat?
De dingen die je bezit, nemen uiteindelijk bezit van jou.
Maar doe wat je wilt, man.
Het is al laat.
Hé, bedankt voor 't pilsje.
Ik moet een hotel zien te vinden.
Wat?
- Een hotel? - Ja.
- Vraag het gewoon, man. - Waar heb je 't over?
God. Drie flesjes bier en je durft het nog steeds niet te vragen.
Wat?
Je hebt me gebeld omdat je onderdak wou.
- Nee, nee, nee. - Jawel. Vraag het gewoon.
Hou op met je voorspel en vraag het gewoon.
Zou je 't erg vinden?
Vind je 't erg om 't te vragen?
- Kan ik bij jou blijven slapen? - Ja.
Dank je.
- Doe me een plezier. - Tuurlijk.
Sla me zo hard mogelijk.
Wat?
Ik wil dat je me zo hard mogelijk slaat.
Ik zal je wat vertellen over Tyler Durden.
Tyler was een nachtuil.
Hij werkte terwijl wij sliepen.
Hij werkte parttime als filmoperateur.
Een film bestaat uit verschillende spoelen.
Iemand moet de projectoren verwisselen als de ene spoel eindigt
en de andere begint.
Er verschijnen kleine puntjes in de rechterbovenhoek van het scherm.
In het jargon noemen we het brandgaten.
Tijd voor een nieuwe spoel.
Hij schakelt over naar een andere projector, het publiek beseft het niet eens.
Waarom zou iemand dit klotewerk willen doen?
Omdat het leidt tot leukere dingen.
Zoals een pornografisch beeld in een gezinsfilm lassen.
Wanneer de verwaande kat en de moedige hond met de stem van 'n beroemdheid
elkaar voor 't eerst ontmoeten in spoel drie,
zie je 'n flits van Tylers inbreng in de film.
Iedereen ziet het, maar niemand beseft het.
Een lekkere, grote pik.
Zelfs 'n kolibrie kan Tyler niet snappen.
Tyler werkt soms ook als kelner in het luxueuze Pressman Hotel.
Hij was dé guerrillastrijder van de horeca.
Ik kan niet plassen als je kijkt.
Na de kreeftsoep liet hij scheten op de meringue,
nieste hij op de andijvie en wat de champignonsoep betreft...
Vooruit, zeg het maar.
Je snapt het wel.
- Wil je een dreun van me? - Kom op. Doe me een plezier.
- Waarom? - Weet ik veel.
- Ik heb nooit gevochten. Jij? - Nee, dat is goed.
Hoe goed ken je jezelf nou als je nooit vecht!
Ik wil niet dood zonder littekens.
- Sla me, voordat ik me bedenk. - O, God. Dit is krankzinnig.
Doe dan krankzinnig. Laat je gaan.
- Ik weet het niet hoor. - Ik ook niet.
Nou en? Niemand kijkt. Het zal jou 'n zorg wezen.
Kom nou, jij wilt dat ik je 'n mep geef?
Ja.
- Waar? Op je bakkes? - Verras me maar.
Dit is zo ontzettend stom!
Klootzak!
M'n oor!
- Jezus, het spijt me. - Au, godverdomme!
- Waarom m'n oor, man? - Ik heb het verknald.
Nee, dat was perfect.
Nee, het gaat wel.
Het doet echt pijn.
Ja.
Sla me nog 's.
Nee, jij eerst. Kom op!
Dit moeten we snel weer 's doen.
- Waar is je auto? - Welke auto?
Ik weet niet hoe Tyler aan dat huis kwam, maar hij zei dat hij er al een jaar woonde.
Het leek alsof 't stond te wachten om afgebroken te worden.
De meeste ramen waren dichtgespijkerd.
Er zat geen slot meer op de voordeur
nadat de politie, of wie dan ook, 'm had ingetrapt.
De trap stond op instorten.
Ik weet niet of 't zijn huis of 'n kraakpand was.
Geen van beide zou me verbazen.
Ja, voor jou.
Ik slaap daar en dat daar is de wc. Oké?
Ja, bedankt.
Wat 'n krot.
Niets deed het.
Als je 't licht in de ene kamer aandeed, ging het in de andere uit.
Er waren geen buren. Alleen pakhuizen en 'n papierfabriek.
De schetenlucht van stoom. De hamsterkooilucht van zaagsel.
Wat hebben we hier?
- Hoi, jongens. - Hoi.
Als het regende, moesten we de elektriciteit afsluiten.
Na de eerste maand miste ik de tv niet meer.
Ik raakte zelfs gewend aan de warme, muffe koelkast.
Mag ik hierna?
Oké, man.
Das af.
's Nachts hadden Tyler en ik de buurt voor onszelf.
De regen kwam binnen door het gips en de verlichting.
Alles van hout zwol en kromp.
Overal geroeste nagels waar je met je elleboog aan kon blijven haken.
De vorige bewoner was wat mensenschuw.
Hé man, wat lees je?
Luister... een artikel geschreven door een orgaan in de eerste persoon.
"Ik ben de medulla oblongata van Jack."
"Ik regel z'n hartslag, bloeddruk en ademhaling."
Er ligt hier een hele serie van.
"Ik ben de tepels van Jill."
- "Ik ben de karteldarm van Jack." - "Ik krijg kanker. Ik vermoord Jack."
Na 'n vechtpartij is het alsof iemand het geluid zachter heeft gezet.
Wat?
- Je kunt alles aan. - Zijn de verslagen af?
Met wie zou je willen vechten?
Waarschijnlijk m'n baas.
Echt?
- Hoezo? Wie zou jij kiezen? - M'n vader.
Ik ken m'n vader niet.
Ik ken 'm wel, maar... hij is weggegaan toen ik zes was.
Hij is hertrouwd en heeft kinderen gekregen.
Dat doet hij om de zes jaar. Hij gaat naar 'n andere stad en hertrouwt.
De klootzak richt 'n hele keten op!
Mijn vader heeft nooit gestudeerd. Daarom moest ik wel studeren.
Dat klinkt bekend.
Ik studeer dus af, bel 'm op en zeg: "Vader, wat nu?"
- Hij zegt: "Zoek werk." - Idem hier.
Nu ben ik 25. Ik bel 'm nog 's.
"Vader, wat nu?"
Hij zegt: "Weet ik veel. Zoek 'n vrouw."
Je kunt toch niet zomaar trouwen.
Ik ben een kind van 30 jaar.
Onze generatie is door vrouwen opgevoed.
Is een andere vrouw dan echt het antwoord voor ons?
Door de week waren we een gewoon stel.
Maar elke zaterdagavond ontdekten we iets.
We kwamen erachter dat we niet alleen waren.
Vroeger als ik boos of depri was, maakte ik gewoon m'n flat schoon
of poetste ik m'n meubelen op.
Ik had 'n nieuwe flat moeten zoeken, of moeten kibbelen met de verzekering.
Ik had overstuur moeten zijn over m'n verdomde verbrande rotzooi.
Maar dat was ik niet.
Het nut van 't internet voor bedrijven is dat alles efficiënter wordt.
Op maandagmorgen dacht ik al aan de volgende week.
Is het symbool in korenbloemblauw verkrijgbaar?
Absoluut.
Efficiëntie is onze hoogste prioriteit, mensen.
Want verspilling is 'n dief.
Ik heb het al aan m'n man laten zien. Je vond het goed, hè?
Je kunt een halve liter bloed drinken voor je ziek wordt.
Het hing gewoon in de lucht. Tyler en ik maakten het alleen zichtbaar.
Het lag op het puntje van ieders tong. Tyler en ik gaven het gewoon 'n naam.
Kom op, sluitingstijd!
Zet de jukebox af en vergrendel de achterdeur.
Elke week deelde Tyler onze regels mee.
Heren!
Welkom bij de Fight Club.
De eerste regel van de Fight Club is...
..dat je er niet over praat.
De tweede regel van de Fight Club is...
..dat je er absoluut niet over praat!
Derde regel van de Fight Club.
Als iemand "stop" roept, strompelt of moe wordt...
..is het gevecht voorbij. Vierde regel.
Twee mannen per gevecht.
Vijfde regel.
Eén gevecht tegelijk, jongens.
Zesde regel. Geen hemden, geen schoenen.
Zevende regel. Het gevecht duurt zolang als nodig is.
Achtste en laatste regel.
Als dit je eerste keer is bij de Fight Club...
..dan moet je vechten.
Die collega van me, Ricky,
kon zich nooit herinneren of je nou de blauwe of zwarte pennen bestelde.
Maar hij was tien minuten lang 'n god toen hij de eerste kelner
van 'n plaatselijk restaurant te pakken nam.
Soms hoorde je alleen maar de harde vuistslagen boven 't geschreeuw uit.
Of 't geproest van iemand die stikte in z'n bloed.
Stop!
Daar leefde je pas echt.
Maar de Fight Club bestaat alleen tijdens de uren dat de club bijeenkomt.
Zelfs als ik iemand kon zeggen dat hij goed gevochten had,
zou ik het niet tegen dezelfde man hebben.
Wie je was in de Fight Club was je niet daarbuiten.
Toen hij voor 't eerst hier kwam, was z'n kont net 'n bal koekjesdeeg.
Na een paar weken was hij uit marmer gehouwen.
Als je met 'n beroemdheid kon vechten, wie zou je dan kiezen?
- Dood of levend? - Maakt niet uit. Gewoon 'n harde.
Hemingway. Jij?
Shatner... William Shatner.
We gingen de wereld met andere ogen bekijken.
We vormden ons constant overal een mening over.
Kerels die aan fitness deden vond ik zielig.
Om eruit te zien als het ideaal van Calvin Klein of Tommy Hilfiger.
Ziet een man er zo uit?
Jezelf verbeteren is masturberen.
Zelfvernietiging daarentegen...
Pardon.
Het ging bij de Fight Club niet om winnen of verliezen.
Het ging niet om woorden.
Het hysterische geschreeuw leek een gebed in vreemde talen...
..zoals bij de pinkstergemeente.
- Heb je genoeg? - Stop!
Na het gevecht was er niets opgelost.
Maar niets was dan nog van belang.
Gaaf.
Nadien voelden we ons allemaal gered.
Hé, wat dacht je van volgende week?
Wat dacht je van volgende maand?
Irvine in het midden. Nieuwe, jij ook.
Soms sprak Tyler voor me.
Hij is van de trap gevallen.
Ik ben van de trap gevallen.
De Fight Club werd 'n reden om je haar of je nagels kort te knippen.
Oké. Een historische figuur.
Gandhi.
- Goed antwoord. - En jij?
- Lincoln. - Lincoln?
Grote vent, lange armen. Magere kerels blijven doorvechten.
Kut!
Zelfs de Mona Lisa valt uit elkaar.
Hallo?
Waar ben jij de laatste acht weken geweest?
Marla?
- Hoe heb je me gevonden? - Via je vorige nummer.
Ik zie je nooit meer bij de praatgroepen.
We hebben ze opgesplitst. Weet je nog?
Ja, maar je bent niet naar de jouwe geweest.
- Hoe weet jij dat? - Ik heb vals gespeeld.
Ik heb 'n nieuwe gevonden.
- Echt? - Alleen voor mannen.
Zoals de testikelgroep?
- Het komt slecht uit. - Ik ga nu naar de anonieme schuldenaars.
- Wil je echt hopeloze... - Ik moet gaan.
Ik ook. M'n maag zit vol Xanax.
Ik heb de rest van het potje ingenomen. Misschien was 't net te veel.
Stel je 's voor, Marla Singer strompelend door haar smerige flat.
Dit is geen zelfmoordpoging, hoor. Eerder een kreet om hulp.
Dit kon nog uren zo doorgaan. Blijf je vanavond thuis?
Wil je wachten terwijl ik m'n dood beschrijf.
Wil je luisteren of m'n geest kan telefoneren?
Heb je ooit doodsgerochel gehoord?
De deur van Tyler was dicht. Voor het eerst in twee maanden.
Je gelooft nooit wat ik vannacht heb gedroomd.
Ik geloof bijna niks van vannacht.
Wat doe je hier?
- Wat? - Wat doe je in mijn huis?
Krijg de klere!
Jouw vrienden zijn goed gestoord!
En lenig.
Gek wijf.
Ik kom thuis. De hoorn ligt van de haak.
Raad 's wie ik aan de lijn heb?
Ik wist al wat ie zou zeggen.
Heb je ooit doodsgerochel gehoord?
Denk je dat het z'n naam eer zal aandoen?
Of zal het 'n anticlimax zijn?
Maak je op om je ziel te evacueren.
Tien...
..negen... acht...
Hoe kon Tyler nou denken dat Marla Singers dood slecht nieuws was?
..vijf...
..vier...
Momentje.
Dat was vlug.
Heb ik jou gebeld?
De matras is verzegeld met 'n laag glad plastic.
Maak je geen zorgen. Je hoeft je niet bedreigd te voelen.
Klote!
Iemand heeft de politie gebeld.
- Waar is 513? - Aan 't einde van de gang.
De vroegere bewoonster was 'n mooi, lief meisje.
Ze heeft haar zelfvertrouwen verloren.
- Miss Singer, we komen u helpen! - Het is 'n monster!
- Alles komt goed. - Besmettelijk tuig!
- Miss Singer! - Veel succes!
Als ik in slaap val... ga ik eraan.
Je zal me wakker moeten houden... de hele nacht.
Ongelooflijk verdomme.
Hij had er blijkbaar geen probleem mee.
Je snapt wat ik bedoel. Je hebt d'r geneukt.
Nee, hoor.
- Nooit? - Nee.
- Je bent toch niet verliefd, hè? - God, nee.
Ik ben het kolkende galkanaal van Jack.
- Zeker weten? Je kunt 't me zeggen, hoor. - Ja, geloof me.
Hou 'n geweer tegen m'n kop en verf de muur met m'n hersenen.
Goed zo, want het is geen lammetje. Blijf uit d'r buurt.
En wat ze niet allemaal uitkraamde.
Mijn God.
M'n beste beurt sinds de lagere school.
- Jezus! - Net iets voor Tyler.
Hij had pas nog Assepoester doorspekt met geslachtsorganen.
- Ze heeft 'n maatschappelijk werker nodig. - Ze heeft 'n bad nodig.
Dit is geen liefde maar neuken.
Eerst viel ze m'n praatgroepen binnen, en nu m'n huis.
Hé, ga zitten.
Luister, ik wil niet dat je haar iets over mij vertelt.
Waarom...
Als je iemand iets zegt over mij of wat er in dit huis gebeurt, dan zijn we eraan.
- Beloof het me. - Oké.
- Beloofd? - Ja.
- Beloof het. - Ik beloof het! Wat...
Dat was de derde keer.
Was ik maar naar Marla gegaan om haar te zien sterven,
dan zou dit niet gebeurd zijn.
Harder, ja! Harder, harder!
Ik had 'n andere kamer kunnen nemen.
Op de derde verdieping, waar ik ze niet kon horen.
Maar dat deed ik niet.
- Wat doe je nou? - Ik ga naar bed.
Wil je 't afmaken?
- Nee, bedankt. - Ik heb sigaretten gevonden.
- Met wie was je aan 't babbelen? - Kop dicht.
Ik werd het kalme, kleine centrum van de wereld. Ik was de Zenmeester.
DE WERKBIJEN KUNNEN WEG
ZELFS DE HOMMELS KUNNEN WEG
Ik schreef korte haikugedichten.
Ik emailde ze naar iedereen.
Is dat jouw bloed?
Er zit wat van mij bij, ja.
Je mag hier niet roken.
Neem de rest van de dag vrij. Kom maandag maar terug met schone kleren.
Stel je zaken op orde.
Ik liep opzettelijk iedereen in de weg.
Ja, dit zijn blauwe plekken van 't vechten. Ja, daar zit ik niet mee.
Ik ben verlicht.
Je geeft je luxe leventje op, je geeft al je verdomde wereldlijke bezit op...
..je verhuist naar 'n krot in 'n buurt met giftig afval...
..en je komt thuis om dit aan te moeten horen.
Hallo.
Rechercheur Stern, afdeling Brandstichting.
We hebben nieuws over 't ongeluk in uw flat.
Ja.
Weet u dat iemand Freon in uw sleutelgat heeft gespoten?
Er is 'n beitel gebruikt om de cilinder te breken.
Nee, dat wist ik niet.
Ik ben het koude zweet van Jack.
Klinkt dat vreemd?
Ja, vreemd. Heel vreemd.
- Het dynamiet... - Dynamiet?
..heeft 'n restje ammoniumoxalaat achtergelaten.
- Weet u wat dat betekent? - Nee, wat betekent dat?
Dat betekent dat 't zelfgemaakt is.
Neem me niet kwalijk. Ik schrik hier nogal van.
Degene die 't dynamiet heeft geplaatst
kan de waakvlam dagen ervoor al hebben gedoofd.
- Het gas was de ontsteker. - Wie kan dat gedaan hebben?
- Ik stel de vragen. - Zeg het hem.
De bevrijder die alles heeft vernietigd heeft mij iets doen inzien.
Bent u er nog?
Ik ben er nog. Ik weet niet wat ik ervan moet denken.
Hebt u de laatste tijd vijanden gemaakt die aan dynamiet kunnen komen?
- Vijanden? - Ik verwerp de beschaving,
vooral 't belang van materieel bezit.
- Dit is ernstig. - Ik weet 't. Ik vat 't ook ernstig op.
- Ik meen het. - Ja, het is heel ernstig.
Ik neem het heel serieus op. Die flat was m'n leven.
Ik hield van ieder stukje meubilair.
Ze hebben geen rommel vernietigd.
- Maar mij! - Ik wil de toneelschool bedanken.
Komt 't ongelegen?
Zeg 'm dat je het gedaan hebt, verdomme!
Zeg 'm dat jij alles hebt opgeblazen. Dat is toch wat hij wil horen.
Bent u er nog?
Wacht 's. Bedoelt u dat ik verdacht word?
Nee. Het kan zijn dat ik u wil spreken, laat 't me weten als u de stad uitgaat.
- Goed? - Oké.
Tyler en Marla waren nooit in dezelfde kamer, behalve wanneer ze neukten.
Mijn ouders deden dat ook jarenlang.
Het condoom is 't glazen muiltje van onze generatie.
Je draagt 't als je 'n vreemdeling ontmoet.
Je danst de hele nacht. En je gooit 't weg.
Het condoom, bedoel ik. Niet de vreemdeling.
Wat?
Dit kostte 1 dollar in 'n tweedehands winkel.
Hij is het helemaal waard.
Het is 'n jurk voor een bruidsmeisje.
Iemand vond 'm een dag lang ontzettend mooi...
..en heeft 'm daarna weggegooid.
Net als 'n kerstboom.
Zo bijzonder.
Dan...
..bam! Ligt hij langs de kant van de weg.
Het engelenhaar hangt er nog in.
Als 't slachtoffer van 'n seksuele misdaad. Het slipje binnenstebuiten.
- Omwonden met isolatieband. - Nou, dat past dan goed bij jou.
Je mag 'm wel eens lenen.
Zorg dat ze weggaat.
- Wat? Doe 't zelf! - Laat mij erbuiten.
Ik ben weer zes jaar, boodschappen overbrengen tussen m'n ouders.
- Het wordt hoog tijd dat je gaat. - Maak je geen zorgen, ik ga al.
- We stellen je bezoek wel op prijs, hoor. - Gek. Ik snap helemaal niets van je.
Bedankt. Dag.
Jullie kinderen!
Waarom ga je nog steeds met haar om?
Ik kan je dit zeggen over Marla. Ze zoekt 't dieptepunt tenminste.
En ik niet?
Veren in je kont maken nog geen kip van je.
Wat doen we vanavond?
Vanavond... gaan we zeep maken.
- Werkelijk? - Zeep maak je door eerst vet te zuiveren.
Het zoutgehalte moet precies goed zijn, dus 't beste vet is menselijk vet.
- Waar zijn we? - In een liposuctiekliniek.
De jackpot!
Het romigste vet ter wereld. Vet van 't land!
Nee! Niet trekken!
- O, God! - Geef me een andere.
Zodra 't vet is gezuiverd, drijft de talk naar boven.
Zoals bij de padvinders.
- Ik zie je niet als padvinder. - Blijf roeren.
Als de talk is afgekoeld, kun je er 'n laagje glycerine afscheppen.
Salpeterzuur erbij en je hebt nitroglycerine.
Natriumnitraat en zaagsel erbij en je hebt dynamiet.
Met genoeg zeep kan je alles opblazen.
Tyler zat vol nuttige informatie.
Men ontdekte ooit dat wasgoed op 'n bepaalde plek schoner werd.
- Weet je waarom? - Nee.
Er werden mensen geofferd in de heuvels boven de rivier.
Het water sijpelde door 't as en 't hout en werd loog.
Dit is loog. Het belangrijkste ingrediënt.
Door vermenging met 't vet, ontstond er 'n zeperige afvoer in de rivier.
Mag ik je hand?
Wat ga je doen?
Ik ga je 'n chemische brandwond geven.
Zo'n pijn heb je nog nooit gevoeld en je krijgt er 'n litteken van.
Meditatie hielp bij kanker, 't kon nu ook helpen.
- Negeer de pijn niet. - O, God!
Zeep werd eerst van heldenas gemaakt, net als eerste aap in de ruimte.
Zonder pijn of opoffering zouden we niets hebben.
Ik probeerde niet aan "brandend" of "vlees" te denken.
Hou op! Dit is je pijn, dit is je brandende hand.
Ik ga in m'n grot om m'n krachtbeest te vinden.
Nee, pak 't niet aan zoals die dode mensen!
- Ik begrijp het! - Nee! Je voelt vroegtijdige verlichting.
Het belangrijkste moment van je leven, en jij bent met je kop ergens anders.
Dat ben ik niet!
Kop dicht! Onze vaders waren ons voorbeeld van God.
Als zij ons verlaten hebben, wat zegt dat dan over God?
Luister. Je moet de mogelijkheid in overweging nemen dat God je niet mag.
Hij heeft je nooit gemogen. Vermoedelijk haat hij je.
Er zijn ergere dingen. We hebben hem niet nodig!
- Je hebt gelijk! - Weg met verdoemenis en verlossing.
Dan zijn we maar de ongewenste kinderen van God!
- Ik ga water halen! - Haal water en maak 't nog erger of...
- ..azijn om 't te neutraliseren. - Laat me alsjeblieft los!
Je moet 't eerst opgeven.
Je moet eerst weten, niet vrezen,
maar weten dat je op een dag doodgaat.
Je hebt er geen idee van hoe dit voelt!
We zijn pas vrij om alles te doen, als we alles hebben verloren.
Oké.
Gefeliciteerd.
Een stap dichter bij het dieptepunt.
Tyler verkocht de zeep voor 20 dollar per stuk.
God weet hoeveel zij ervoor vroegen.
- Dit is de beste zeep. - Bedankt, Susan.
Het was machtig!
We verkochten die rijke vrouwen hun dikke kont terug.
Hij droeg z'n gele stropdas.
Ik droeg allang geen stropdas meer.
"De eerste regel van de Fight Club is dat je er niet over praat."
Ik slaap weer half. Ik heb 't in de kopieermachine laten zitten.
"De tweede regel"... Is dit van jou?
Hè?
Stel je voor dat je mij bent, en neem dan 'n beslissing.
Je vindt dit. Wat zou jij doen?
Nou, ik moet u zeggen...
..Ik zou heel voorzichtig zijn met wie ik erover zou praten.
Omdat de persoon die dit geschreven heeft gevaarlijk is.
En deze conservatief geklede psychopaat kan wel eens knappen
en dan van kantoor naar kantoor sluipen
met een door gas aangedreven mitrailleur.
Schot na schot afvurend op collega's en medewerkers.
Het kan iemand zijn die u al jaren kent.
Iemand die u heel goed kent.
Ik zeg Tylers woorden.
En ik was altijd zo'n aardige vent.
Of kom niet met ieder akkefietje naar mij toe.
- Compliance And Liability. - M'n tiet rot weg.
Neem me niet kwalijk. Ik heb even 'n momentje nodig.
- Wat bedoel je? - Je moet m'n borsten onderzoeken.
- Ga naar 'n ziekenhuis. - Dat kan ik niet betalen.
Het lijkt me geen goed idee, Marla.
Alsjeblieft.
Ze heeft Tyler niet gebeld. Ik ben neutraal in haar ogen.
Dat is lief. Je brengt Mrs Haniver en Mrs Raines hun eten.
Waar zijn ze nu?
Ze zijn helaas overleden. Ik leef nog en in armoede. Wil je 'n stukje?
- Nee, nee. - Ik heb er een voor jou.
Dat is heel attent van je.
Wat is er met je hand gebeurd?
O, niets.
- Hier? - Ja.
- Voel je iets? - Nee.
Weet je het zeker?
Ik weet 't zeker.
Je voelt niets?
Nee, niets.
Nou, dat is 'n opluchting. Bedankt.
- Graag gedaan. - Ik wou dat ik hetzelfde kon terugdoen.
Borstkanker zit niet in de familie.
- Ik kan je prostaat nakijken. - Ik denk niet dat ik iets heb.
Nou, toch bedankt.
- Zijn we klaar? - Ja, we zijn klaar.
Ik zie je... wel weer.
Cornelius?
Cornelius!
Ik ben 't. Bob!
Hé, Bob.
- We dachten dat je dood was. - Nee, nee, ik leef nog.
- Hoe gaat het? - Het kan niet beter.
Werkelijk? Zit je nog bij die mannengroep?
Nee, nee.
- Ik heb iets veel beters gevonden. - Werkelijk. Wat?
Nou...
De eerste regel is dat ik er niet over mag praten.
En de tweede regel is,
ik mag er niet over praten.
- En de derde regel is... - Bob, Bob. Ik ben ook lid.
Kijk naar mijn gezicht, Bob.
Dat is verdomde... verdomde goed.
- Ik heb je er nog nooit gezien. - Ik ga op dinsdag en donderdag.
- Ik ga op zaterdag. - Gefeliciteerd.
Dat geldt voor ons allebei, nietwaar?
Ken je die vent die het heeft bedacht?
- Ja, eigenlijk... - Ik hoor van alles.
Hij schijnt in een psychiatrische inrichting te zijn geboren...
..en hij slaapt maar een uur per nacht.
Hij is een groot man.
Ken je Tyler Durden?
Ik heb je toch geen pijn gedaan, of wel?
Eigenlijk wel, ja.
Bedankt.
Bedankt, bedankt, bedankt.
De Fight Club.
Was 't geschenk van Tyler en mij.
Ons geschenk aan de wereld.
Ik kijk om me heen. Ik zie veel nieuwe gezichten.
Hou je kop!
Dat betekent dat veel mensen de eerste twee regels van de Fight Club breken.
De Fight Club heeft de sterkste en slimste mannen aller tijden.
Ik zie veel potentieel.
En ik zie dat het verspild wordt.
Een hele generatie is gas aan 't pompen, verdomme!
Is aan 't serveren.
Slaven met witte boorden.
Reclame zegt ons auto's en kleren te kopen.
We doen saai werk, om troep te kopen die we niet nodig hebben.
De tussengeneratie van de geschiedenis.
Geen doel of plaats.
We hebben geen Eerste Wereldoorlog.
Geen grote depressie.
Onze oorlog is een spirituele oorlog.
Onze grote depressie... is ons leven.
We worden opgevoed met tv en wijsgemaakt
dat we op een dag miljonairs en filmsterren en popsterren worden.
Maar dat worden we niet.
Daar komen we heel langzaam achter.
En we zijn heel, heel kwaad.
Ja!
De eerste regel van de Fight Club is dat je er niet over praat.
- Wie ben je? - Wie ben ik?
Ja.
Op het bord aan de voorkant staat Lou's Café.
Ik ben Lou. En wie ben jij, verdomme?
Tyler Durden.
Wie heeft jullie gezegd dat je mijn tent mocht gebruiken?
We hebben 'n regeling getroffen met Irvine.
Irvine zit thuis met 'n gebroken sleutelbeen.
Hij is de eigenaar niet. Dat ben ik.
- Hoeveel krijgt hij ervoor? - Hij krijgt geen geld.
- Het is gratis. Voor iedereen. - Dat is me wat.
Dat is inderdaad wat.
Luister, stomme zak!
- Ik wil iedereen hier weg hebben. - Hé!
Je moet ook bij onze club komen.
Heb je me gehoord?
Jij en je vriend.
O!
Heb je me nu gehoord?
Nee, nog niet helemaal, Lou.
Ik begrijp 't nog steeds niet.
Oké, oké, ik begrijp 't.
Ik begrijp het. Kut, ik ben het weer kwijt.
Terug! Allemaal!
Iedereen achteruit.
Ach, Lou!
Kom op, man! We hebben het hier echt naar onze zin.
- Goed zo, Lou. Gooi het eruit. - Hou je kop, verdomme.
O, ja!
Is het verdomme grappig?
Die verdomde vent is gek.
Niet te geloven.
Je weet niet wat ik heb meegemaakt, Lou.
O, mijn God!
Je weet niet wat ik heb meegemaakt!
Mogen we hier alsjeblieft blijven, Lou!
Gebruik die verdomde kelder maar! Jezus!
Ik wil dat je 't belooft, ik wil dat je 't belooft!
Op m'n moeders ogen.
Bedankt, Lou.
Jij ook, grote vent.
Tot volgende week.
Jullie krijgen allemaal huiswerk deze week.
Je trekt er op uit. Je begint 'n gevecht met een vreemdeling.
Je begint een gevecht...
..en je zorgt dat je verliest.
Goede keuze, meneer.
Hé, opletten, stommeling! Wat is dat nou!
Het is makkelijker gezegd dan gedaan.
Klootzak!
De meeste mensen, normale mensen, doen er alles aan om 'n gevecht te voorkomen.
Neem me niet kwalijk!
U hebt me natgespoten. Dat is niet nodig...
Jay! Bel de politie!
Leg die slang weg.
Hou op!
Het spijt me.
We moeten praten.
Oké.
Waar zullen we 's mee beginnen?
Dat je constant afwezig bent?
Dat je altijd slecht gekleed gaat?
Je wordt opnieuw beoordeeld.
Ik ben de helemaal niet verraste Jack.
- Wat? - Stel u 's voor.
U werkt op de transportafdeling, ja?
Iemand vertelt u dat dit bedrijf
voorbank-montagebeugels plaatst die de botsingstest niet doorstaan.
Remvoeringen die na 1500 km kapot zijn.
En brandstofinjectors die exploderen en mensen levend verbranden.
Wat dan?
Bedreig je me?
- Nee. - Donder op. Je bent ontslagen!
Ik heb 'n betere oplossing. Hou me in dienst als extern adviseur.
In ruil voor m'n salaris zal ik nooit iemand vertellen wat ik weet.
Ik hoef er zelfs niet voor naar kantoor. Ik kan thuis werken.
Wie, wie denk je dat je bent? Jij achterlijk onderkruipsel!
Beveiliging.
Ik ben de zelfgenoegzame wraak van Jack.
O, au!
Wat bent u in godsnaam aan 't doen?
Dat doet pijn.
Waarom doet u dit?
O, mijn God! Hou alstublieft op!
Wat doet u nou?
O God, nee! Alstublieft!
Om de een of andere reden dacht ik aan m'n eerste gevecht met Tyler.
Nee!
Onder en achter en binnen alles wat deze man voor lief had genomen,
was iets gruwelijks gegroeid.
Luister.
Geef me dat salaris en u zult me nooit meer zien.
Toen, op 't mooiste moment van samenzijn...
Godzijdank! Sla me alstublieft niet meer.
Telefoon, computer,
faxmachine, 52 weken salaris en 48 vliegcoupons.
We werden nu corporatief gesponsord.
En zo konden Tyler en ik iedere avond de Fight Club houden.
Nu waren twee vechtende mannen 't middelpunt van Fight Club.
De leider liep door de menigte, in 't donker.
Tyler was verwikkeld in een rechtszaak met het Pressman Hotel
over het urinegehalte van hun soep.
Ik ben 't verspilde leven van Jack.
Vriendelijk bedankt.
Tyler verzon nieuw huiswerk.
Hij deelde ze uit in verzegelde enveloppen.
GEBRUIK OUDE MOTOROLIE OM UW GAZON TE BEMESTEN
- Er is een Fight Club in Delaware City. - Ik heb het gehoord, ja.
Er is er ook een in Penns Grove.
Bob heeft er een in New Castle gevonden.
- Heb jij die opgezet? - Nee. Ik dacht dat jij dat had gedaan.
Nee.
POLITIE LEGT BESLAG OP UITWERPSELKATAPULT
PERFORMANCEKUNSTENAAR AANGEVALLEN
VERMISTE AAP KAALGESCHOREN GEVONDEN
- Wacht even. - Wat gaan we doen?
- Draai je om. - Wat gaan we doen?
- Huiswerk. - Wat voor huiswerk?
Een menselijk slachtoffer.
- Is dat 'n pistool? Zeg dat 't niet zo is. - Het is een pistool.
- Wat ga je doen? - Wacht aan de achterkant.
- Ga niet klooien. - Wacht aan de achterkant.
Als de tijdlijn lang genoeg is,
daalt de overlevingskans voor iedereen tot nul.
Wat doe je? Hou op.
Handen op je rug. Geef me je portemonnee.
Raymond K Hessel. SE Banning 1320, Flat A.
- Een kleine kelderverdieping? - Hoe weet je dat?
Lullige flats hebben letters.
Je gaat dood, Raymond!
Nee!
Zijn dat je ouders? Ze zullen die aardige dokter moeten bellen.
Om je gebit na te gaan. Weet je waarom?
- Omdat er niets van je gezicht overblijft. - O, hou op!
Een verlopen studentenkaart. Wat heb je gestudeerd, Raymond?
- D... D... Dingen. - Dingen?
Waren de examens zwaar?
- Ik vroeg je iets? - Hoofdzakelijk biologie.
- Waarom? - Ik weet het niet.
Wat wilde je worden, Raymond K Hessel?
De vraag was. Wat wilde je worden, Raymond?
Geef 'm antwoord, Raymond. Jezus!
- Dierenarts. Dierenarts. - Dieren.
- Ja. Dieren en zo. - En zo. Ik begrijp 't, ja.
- Dus je hebt scholing nodig. - Te veel studeren.
- Ben je liever dood? - Nee, alsjeblieft...
Ga je liever dood, op je knieën achter 'n avondwinkel?
Nee, alsjeblieft.
Ik hou je vergunning.
Ik hou je in de gaten. Ik weet waar je woont.
Als je over zes weken niet aan 't studeren bent
ga je dood.
Ren maar naar huis.
Rennen, Forrest, rennen!
Ik voel me niet goed.
Stel je 's voor hoe hij zich voelt.
Dit is niet grappig!
Wat is de bedoeling hiervan, verdomme?
Morgen is de mooiste dag in 't leven van Raymond K Hessel.
Zijn ontbijt zal beter smaken dan wat wij ooit gegeten hebben.
Je moest het hem nageven.
- Kom. - Hij had 'n plan.
Het werd duidelijk op een Tylerachtige manier.
Geen angst. Geen afleiding.
Het vermogen om wat niet van belang is werkelijk los te laten.
Je bent je werk niet.
Je bent niet hoeveel geld er op je bankrekening staat.
Je bent niet de auto waarin je rijdt.
Je bent niet de inhoud van je portemonnee.
Je bent niet je verdomde katoenen broeken.
Je bent de zingende, dansende onzin van de wereld.
Ik ga zo weg.
Je hoeft niet weg te gaan.
Wat dan ook.
Ik bedoel... je kunt blijven.
Ga je nog steeds naar praatgroepen?
Ja.
Chloe is overleden.
Goh, Chloe.
Wanneer is dat gebeurd?
Maakt je dat wat uit?
Ik weet niet. Ik heb er een tijd niet aan gedacht.
Nou, ja...
Het was een goeie zet van haar.
Vertel 's, eh...
Wat heb je eraan?
Wat?
Ik bedoel dit alles. Waarom blijf je...
Word je er gelukkig van?
Nou ja, soms.
Ik begrijp het niet.
Waarom klampt 'n zwakkere persoon zich aan 'n sterkere persoon vast?
Wat is... Wat is dat toch?
Wat heb jij eraan?
Nee... Dat is niet te vergelijken.
Met ons zit 't heel anders.
Ons?
Wat bedoel je met "ons"?
- Neem me niet kwalijk. Hoor je dat? - Wat?
- Dat lawaai. - Nee, wacht!
Verander niet van gesprek! Ik wil erover praten.
- Je hebt 't toch niet over mij, hè? - Nee.
Wat?
Wat was er die dag dat je doktertje speelde?
- Waar heb je het over? - Niets.
- Dat geloof ik niet. - Wat wil je toch?
- Kijk me aan. - Nee. Wat?
- Wat is dit? - Het is niets. Maak je geen zorgen.
Mijn God. Wie heeft dat gedaan?
- Iemand. - Een man of 'n vrouw?
- Wat maakt 't uit? - Wat maakt 't uit dat ik 't vraag?
- Laat me met rust. - Je bent bang om het te zeggen.
- Welnee. Laat me gaan. - Praat met me.
Laat me los!
- Dit gesprek... - Dit gesprek...
- ..is afgelopen. - ..is afgelopen.
Ik doe het ook nooit goed, hè?
Dit wordt een beetje afgezaagd!
Wat is... Wat is dat allemaal?
Wat denk je?
Waar zijn die stapelbedden voor nodig?
Hé!
Te jong.
Het spijt me.
Wat is dit nu weer?
Is de sollicitant jong, dan zeg je dat hij te jong is.
- Oud, te oud. Dik, te dik. - Sollicitant?
Als de sollicitant drie dagen zonder eten blijft wachten,
mag hij de training beginnen.
Wat voor training?
Dit is geen spelletje.
Je bent te jong voor de training. Einde verhaal.
Verdoe onze tijd niet. Sodemieter op.
Slecht nieuws, vriend.
Je komt er niet in.
Het spijt me als er een misverstand was.
De wereld vergaat niet. Ga gewoon weg.
Ga weg.
Je bent op verboden terrein en ik zal de politie moeten bellen.
Kijk niet naar me.
Je zult nooit in dit verdomde huis komen.
Nooit. Nou, sodemieter van m'n veranda! Ga van m'n veranda!
Vroeg of laat werden we allemaal wat Tyler wilde.
Ik ga naar binnen en ik ga een schop pakken.
- Heb je twee zwarte hemden? - Ja, meneer.
- Twee zwarte broeken? - Ja.
- Zwarte laarzen? Zwarte sokken? - Ja.
- Een zwart jack. - Ja.
- 300 dollar voor je begrafenis? - Ja.
Oké.
Je bent te oud, dikke man.
Je tieten zijn te groot. Sodemieter op van m'n veranda.
Bob! Bob!
Zoals 'n aap, klaar om de ruimte in te gaan.
Een ruimteaap.
Klaar om zich op te offeren voor het grote goed.
Je bent te oud, dikkerd!
En jij... Je bent te verdomde...
..blond!
Rot op. Allebei!
En zo ging het.
Luister, larven.
Jullie zijn niet bijzonder.
Je bent geen mooie of unieke sneeuwvlok.
Je bent dezelfde rottende organische materie zoals al 't andere.
Tyler bouwde een leger.
We zijn de zingende, dansende onzin van de wereld.
We zijn allemaal onderdeel van dezelfde berg compost.
Waarom was Tyler Durden een leger aan 't bouwen?
Voor welk doel?
Voor welk groter doel?
We hadden vertrouwen in Tyler.
Toen hij zei: Je bent je werk niet.
Dacht ik: ja!
Hé, wat gebeurt hier?
Hoi!
Alles goed.
- Wat is er aan de hand? - We vieren feest.
- Wat vieren we? - Lopen.
- Hé. - Ik neem 't wel over.
Dezelfde geweldige smaak, Pepsi.
Het onderzoeksteam en de politiecommissaris zijn aangekomen.
Wat is er volgens u gebeurd?
We denken dat dit een van de vele nieuwe vandalistische acties is.
Ze staan in verband met ondergrondse boksclubs.
We stellen een grondig onderzoek in.
Dit was commissaris Jacobs die net is aangekomen op de plek waar 'n uur terug
- 'n enorme brand is uitgebroken... - Wat 'n lekkere meid.
Terug naar de studio.
- Te gek! - Te gek!
- Godallemachtig! - Te gek!
Wat hebben jullie gedaan, verdomme?
De onderzoekers zijn in het gebouw...
De eerste regel van 't Rotzooiproject is dat je geen vragen stelt, meneer.
De overwinning in de strijd tegen de misdaad
is er niet van de ene op de andere dag.
Daar is toewijding, betrokkenheid en vooral samenwerking voor nodig.
De straten zijn veiliger. Er leeft hoop in de stad. Maar...
Ik ga even naar de plee.
Dit zijn de eerste stappen van een lange reis.
Daarom hebben we project Hoop opgezet.
Bob.
Project Hoop is een gezamenlijke inspanning
van de politie en mensen uit de gemeenschap.
Het is een krachtig, nieuw wapen in de strijd tegen de misdaad.
Doe 't om z'n ballen, Bob. Zijn ballen zijn ijskoud.
U stopt met uw grondige onderzoek.
U gaat zeggen dat er geen ondergrondse groep is, anders...
..snijden ze uw ballen er af.
En sturen er een naar de New York Times en een naar de LA Times.
Luister. De mensen die u wilt pakken, zijn de mensen die u nodig hebt.
We maken maaltijden, halen vuil op, verbinden telefoons door.
We besturen ambulances en beschermen je terwijl je slaapt.
Bemoei u niet met ons.
Ballencontrole!
Bob, daarheen.
Vooruit!
Ik ben 't ontvlamde besef van verwerping van Jack.
Hé!
Goed zo!
Ik wilde elke panda doodschieten, die niet wilde neuken om z'n soort te redden.
Ik wilde de stortkleppen van olietankers openen
en de Franse stranden, die ik nooit had gezien, besmeuren.
Ik wilde vuur spuwen.
Was je ver weg, psycho-jongen?
Ik wilde iets moois vernietigen.
Breng 'm naar het ziekenhuis.
Oké.
Parkeerplaats van 't vliegveld. Lange termijn.
Na u, Mr Durden.
Na u.
RECYCLE UW DIEREN
- Is er iets, liefje? - Nee.
Ja, waarom heb je niets gezegd over 't Rozooiproject?
De eerste regel van 't project is, stel geen vragen.
Waarom was ik er niet vanaf 't begin bij?
De Fight Club was het begin. Het is uit de kelders en is nu 't Rotzooiproject.
We hebben de Fight Club samen opgezet. Weet je nog? Het is van ons allebei.
- Gaat dit om ons? - Ja. We deden dit toch samen?
Daar gaat 't niet om. Dit is niet van ons. We zijn niet bijzonder.
Doet er niet toe. Je had 't moeten zeggen.
Hé, Tyler!
- Godverdomme, Tyler! - Wat wil je toch?
Een verklaring van de doeleinden per email?
- O... - Jij beslist 't niveau van betrokkenheid.
Dat zal ik doen! Ik wil eerst wat dingen weten!
- De eerste regel van... - Kop dicht!
- Ik wil weten wat er in je omgaat. - Vergeet wat je weet!
Vergeet wat je denkt te weten over 't leven, over vriendschap
en vooral over ons.
Wat bedoel je daarmee?
Wat doe je nou?
Wat willen jullie doen voor je doodgaat?
- Een zelfportret maken. - Een huis bouwen.
- En jij? - Ik weet 't niet. Niets.
- Ga rechts rijden. - Dat moet je weten!
Als je nu doodgaat, hoe zie je je leven dan?
Ik weet 't niet! Niets bijzonders. Wil je dat horen?
- Hou op! - Niet goed genoeg.
Hou op met klooien! Tyler!
Jezus Christus!
Godverdomme! Loop naar de hel!
Weg met de Fight Club. Weg met Marla! Ik word ziek van al je gezeik!
Oké.
- Hou op. Sturen! - Je moest jezelf 's zien!
- Sturen! - Je moest jezelf 's zien. Je bent zielig!
- Waarom? Waar heb je 't over? - Waarom heb ik nou je flat opgeblazen?
Wat?
Jezelf vinden doe je niet in 'n weekendje, 't is geen studieconferentie.
Hou op met alles onder controle te houden en laat gewoon los!
Loslaten!
Goed dan. Prima.
Prima.
Ik had nog nooit 'n auto-ongeluk gehad.
Zo moeten al die mensen zich gevoeld hebben
voor ik ze als statistieken in m'n rapporten opsloeg.
Godverdomme!
We hebben net 'n bijna-levenservaring gehad!
In de wereld die ik zie, besluip je herten door de bossen,
rond de ruïnes van 't Rockefellergebouw.
Je draagt leren kleren die je hele leven meegaan.
Je beklimt de dikke kudzu-stengel die de Sears-toren omwindt.
En als je naar beneden kijkt, zie je kleine gedaanten koren aanstampen...
..banen van hertenvlees aanleggen op de lege weghelft
van 'n verlaten autosnelweg.
Word maar snel beter, gigant.
- En toen... - Tyler?
..was Tyler weg.
Sliep ik?
Had ik geslapen?
Je bent geen mooie, unieke sneeuwvlok...
Het huis was 'n levend ding geworden.
Nat van het zweet en de adem van zo veel mensen.
Zovelen in beweging. Het huis was in beweging.
De planeet, Tyler.
Ik moest me tegen de muren drukken.
Gevangen in dit mechanisme van ruimteapen.
Je mag hier niet roken! Je weet toch dat hier veel ether is.
Koken en werken en slapen in groepen.
Wacht even.
FOUTIEVE INFORMATIE KATTENKWAAD
Het is onder controle, meneer.
Waar is Tyler?
De eerste regel van 't Rotzooiproject...
O, ja... Oké.
Ik ben helemaal alleen.
Mijn vader heeft me in de steek gelaten en Tyler ook.
Ik ben 't gebroken hart van Jack.
Wat volgt in 't Rotzooiproject? Dat weet alleen Tyler.
De tweede regel is, je stelt geen vragen.
Blijf verdomme uit m'n buurt. Ga weg, verdomme!
Wie zijn al die mensen?
De Paper Street Soap Company.
Mag ik binnenkomen?
Hij is er niet.
Wat?
Tyler is er niet.
Tyler is weggegaan.
Tyler is weg.
Ga hulp halen!
Ik heb twee gewonden! Plaatsmaken, verdomme!
Wat is er gebeurd?
We hadden 'n opdracht. Twee vliegen in één klap slaan.
Een kunstwerk vernietigen...
Operatie Koffiedonder. Vooruit!
..en een koffiebar van één van de ketens vernielen.
Alles was goed uitgewerkt, meneer.
- Het ging goed tot... - Politie! Blijf staan!
- Wat? - Ze hebben Bob neergeschoten.
- In z'n hoofd. - Verdomde zwijnen!
O, God!
- De klootzakken! - Stelletje debielen.
Jullie lopen rond met maskers, proberen dingen op te blazen!
Wat verwachten jullie dan?
Snel het bewijs uit de wegruimen! We moeten 't lijk wegruimen!
- Begraaf hem. - Wat?
Neem 'm mee naar de tuin en begraaf hem.
- Vooruit, mensen! - Donder op!
Ga weg! Waar hebben jullie 't over?
Dit is geen bewijs, verdomme. Dit is 'n mens.
Hij is m'n vriend en hij wordt niet in de tuin begraven!
Hij is vermoord in dienst van 't Rotzooiproject.
- Dit is Bob. - Meneer, in...
In 't Rotzooiproject hebben we geen naam.
Nu moeten jullie goed luisteren. Deze man heet Robert Paulsen, ja?
Robert Paulsen.
Hij is dood door onze schuld. Begrijpen jullie dat?
Ik begrijp het.
Een lid van 't Rotzooiproject heeft 'n naam als hij dood is.
Hij heet Robert Paulsen.
Hij heet... Robert Paulsen.
- Hou alsjeblieft op. - Hij heet Robert Paulsen.
Hij heet Robert Paulsen.
- Hij heet Robert Paulsen. - Kop dicht. Het is afgelopen!
Hij heet Robert Paulsen.
Ik moet hier weg.
Hij heet Robert Paulsen.
Tyler?
Nee, rechercheur Stern, van Brandstichting.
Ik moet met u praten...
Ik bezocht alle steden op Tylers gebruikte tickets. Van bar naar bar.
Ik weet niet hoe of waarom, maar ik kende ze, al ging ik naar 50 verschillende bars.
Ik ben op zoek naar Tyler Durden. Ik moet hem spreken.
Ik wou dat ik u kon helpen... meneer.
In iedere stad waar ik kwam...
..zodra ik 't vliegtuig uitstapte, wist ik of er 'n vechtclub in de buurt was.
Hé! Hé!
Taxi!
Kijk naar m'n gezicht. Ik ben ook lid.
Ik wil alleen maar weten of je Tyler hebt gezien.
Ik ben niet blootgesteld u zulke informatie te spreken.
Zelfs niet als ik erover zou beschikken, mogelijk zijn.
- Je bent niet goed wijs. - Ik moet u vragen te vertrekken.
Tyler was druk bezig geweest
met 't opzetten van 'n hele serie filialen door 't hele land.
Sliep ik? Had ik geslapen?
Is Tyler mijn nachtmerrie of ik die van hem?
- We kennen alleen de verhalen. - Wat voor verhalen?
- Niemand weet hoe hij er uitziet. - Hij heeft elke 3 jaar plastische chirurgie.
Dat is wel 't stomste dat ik ooit heb gehoord.
- Is er 'n vechtclub in Miami? - Is Mr Durden een leger aan het opzetten?
Ik leefde in een soort eeuwigdurende déjà vu.
Overal waar ik kwam, voelde het alsof ik er al 's was geweest.
Alsof ik 'n onzichtbare man volgde.
De geur van opgedroogd bloed.
Afdrukken van vuile, blote voeten die elkaar omcirkelden.
Die geur van oud zweet, als gefrituurde kip.
Het gevoel dat de vloer nog warm is van 'n gevecht de avond ervoor.
Tyler was me steeds net te snel al.
Hij heet Robert Paulsen...
Welkom thuis, meneer.
Hoe gaat het?
Ken je mij?
Is dat 'n test, meneer?
Nee. Het is geen test.
U was hier vorige week donderdag.
Donderdag?
U stond precies waar u nu staat. U vroeg hoe goed de beveiliging is.
Waterdicht, meneer.
Wie denk je dat ik ben?
Weet u zeker dat 't geen test is?
Nee, dit is geen test.
U bent Mr Durden.
U hebt me dit gegeven.
Zet uw stoelen weer rechtop.
Hallo?
Marla, met mij. Hebben we 't ooit gedaan?
Wat gedaan?
Gevreeën?
Wat is dit nou voor 'n stomme vraag?
Is het stom omdat 't antwoord ja of nee is?
- Is dit 'n foefje? - Nee. Ik moet weten...
Wil je weten of we geneukt of gevreeën hebben?
- We hebben toch gevreeën? - Noem je dat vrijen?
Geef nou antwoord! Hebben we het wel of niet gedaan?
Je neukt me, je vernedert me. Je houdt van me, je haat me.
Eerst ben je gevoelig en daarna een klootzak.
Beschrijft dat onze relatie enigszins, Tyler?
De cabinedruk is zojuist weggevallen. Wat zei je?
- Wat is er met je aan de hand? - Hoe heet ik!
Tyler Durden! Gek die je er bent. Wat is er?
- Ik kom naar je toe! - Ik ben er niet!
Je hebt je belofte verbroken.
Jezus, Tyler.
- Je hebt over mij gesproken. - Wat is er verdomme aan de hand?
Ik heb je één ding gevraagd. Een éénvoudig ding.
Waarom halen ze ons door elkaar?
Geef antwoord!
Zitten.
Geef antwoord. Waarom halen ze ons door elkaar?
Dat weet je best.
- Ik weet 't niet. - Je weet 't wel.
Waarom zou iemand ons nou toch door elkaar halen?
Ik... ik weet 't niet.
- Dat is het. - Nee.
- Bemoei je niet met ons! - Zeg het.
Omdat...
Zeg het!
Omdat we één en dezelfde persoon zijn.
Inderdaad.
We zijn de zingende, dansende onzin.
- Ik begrijp het niet. - Je wilde je leven veranderen.
Je kon 't niet alleen.
Hoe jij wilt zijn... zo ben ik.
Ik zie eruit zoals jij er uit wilt zien. Ik neuk zoals jij wilt. Ik ben slim...
..begaafd en bovendien ben ik vrij op 'n manier die jij niet bent.
O, nee.
- Tyler is er niet. Tyler is weggegaan. - Wat?
Dit is niet mogelijk. Dit is ziekelijk.
Iedereen doet het.
Iedereen praat tegen zichzelf en ziet zichzelf zoals hij wil.
Ze hebben alleen niet de moed om eraan toe te geven.
Je worstelt er nog mee, dus soms ben je nog steeds jezelf.
- We moeten dit vaker doen. - Soms verbeeld je je dat je naar me kijkt.
Ben je hier voor 't eerst, dan moet je vechten.
Beetje bij beetje sta je jezelf toe om...
..Tyler Durden te worden.
Je bent je werk niet of hoeveel geld je hebt!
- Je hebt 'n huis. - Het staat op jouw naam.
Je hebt werk, een leven.
Je werkt 's nachts omdat je niet kunt slapen.
Of je blijft op en maakt zeep.
- Je neukt Marla, Tyler. - Dat doe jij. Haar maakt 't niet uit.
O, mijn God.
Je begrijpt ons dilemma.
Ze weet te veel.
We moeten maar 's praten over of dat onze doeleinden in gevaar brengt.
Wat... Wat wil je zeggen?
Dit is onzin. Dit is onzin. Hier luister ik niet naar!
- Je bent gek! - Nee. Jij bent gek.
We hebben gewoon geen tijd voor dit gelul.
Dit noemt men 'n wissel.
De film gaat verder en het publiek heeft geen idee wat er gaat gebeuren.
- U vertrekt, meneer? - Ja. Stuur me de rekening.
Wilt u even voor deze telefoontjes tekenen?
- Hoe laat is er getelefoneerd? - Tussen twee uur en half vier vanochtend.
Ben ik iedere avond vroeger naar bed gegaan? Ben ik later op gaan staan?
Ben ik steeds langer en langer Tyler geweest?
Is er iemand?
Opnieuw een déjà vu.
Met voldoende zeep kan je alles opblazen.
O, mijn God.
- 1888. - Met wie spreek ik?
1888 Franklin. Met Onderhoud. Hallo?
Hallo?
Franklin Street 1888?
Ja. Kan ik u helpen?
- Hallo? - Ja, ja.
Ik moet direct de manager spreken.
- Daar spreekt u mee. - Goed, luister.
Er gaat iets verschrikkelijks met uw gebouw gebeuren.
Het is onder controle, meneer.
- Pardon? - Geen zorgen. Het is onder controle.
2160.
Marla! Marla! Wacht even!
Wacht even! Ik moet met je praten! Marla!
Je kale gekken hebben me met 'n bezem geslagen. En m'n arm bijna gebroken!
Ze waren hun vingers aan 't verbranden met loog.
Dit zal je ongeloofwaardig in de oren klinken maar luister naar me.
- Hier komt weer 'n lawine van gelul. - Een beetje meer vertrouwen graag.
Ik wil niet horen wat je te zeggen hebt.
Je hebt er alle recht toe om...
Ik wil alleen maar koffie, graag.
Alles wat u bestelt is voor niets, meneer.
Waarom is het voor niets?
- Vraag 't me niet. - Het zal wel.
De soep van schelpdieren, de kip, een gepofte aardappel en 'n chocoladetaart.
Schoon eten, graag.
Dan moet mevrouw de soep niet nemen.
Geen soep, graag.
Je hebt ongeveer 30 seconden.
Ik weet dat ik me heel vreemd heb gedragen.
Ik weet dat 't lijkt alsof ik twee kanten heb...
Twee kanten?
Je bent Dr Jekyll en Mr ezel.
Ik heb me iets heel belangrijks gerealiseerd.
Wat?
De aard van onze relatie was niet duidelijk
om redenen waar ik nu niet over wil praten.
- Ik heb je slecht behandeld. - Wat dan ook.
Nee. 15 seconden, alsjeblieft!
15 seconden. Hou je mond dicht.
Ik probeer te zeggen dat het me spijt.
Ik ben erachter gekomen dat ik je heel graag mag, Marla.
O, ja?
Echt waar.
Ik geef om je en ik wil niet dat je iets overkomt door mijn schuld.
Je bent in levensgevaar, Marla.
Wat?
Je moet 'n tijdje de stad uit. Blijf weg uit grote steden.
- Ga kamperen... - Je bent volslagen gek.
- Nee. Ik ben bij iets vreselijks betrokken. - Nee. Hou je kop!
- Je bent niet veilig. - Hou je kop!
- Ik heb 't echt geprobeerd, Tyler. - Dat weet ik.
Sommige dingen zijn heel leuk. Je bent slim, grappig.
Je bent fantastisch in bed.
Maar... je bent onuitstaanbaar.
Je hebt ernstige emotionele problemen.
Diepgewortelde problemen waar je professionele hulp voor moet zoeken.
- Het spijt me. - Jij hebt spijt, iedereen heeft spijt.
Ik kan hier niet langer mee doorgaan.
Ik kan 't niet.
En ik wil 't niet...
Ik ga weg.
Je kunt niet weggaan! Je bent niet veilig!
- Je begrijpt 't niet. - Laat me met rust!
- Ik probeer je te beschermen! - Laat los!
- Ik wil je nooit meer zien! - Dat is goed.
Wacht!
Wacht even! Hou je kop!
Neem dit geld en stap op de bus.
En ik zal je nooit meer lastigvallen.
Hou je kop!
Stap alsjeblieft op die bus.
Waarom doe je dit?
Ze denken dat je 'n bedreiging bent. Ik kan 't niet uitleggen. Vertrouw me.
- Ik wil niet zien waar je heengaat. - Je krijgt niets terug, 't is ezelbelasting.
- Goed. Blijf uit de grote steden. - Tyler.
Je bent het ergste dat me ooit is overkomen.
Hallo. Ik wil gearresteerd worden.
Ik ben de leider van 'n terroristische beweging
verantwoordelijk voor talloze vandalistische daden en aanslagen
in de stad.
We hebben zo'n 200 leden in 't hoofdstedelijke gebied.
Er zijn afdelingen ontstaan in vijf of zes andere grote steden.
Dit is een zeer geordende organisatie
met veel cellen die los van 't centrale leiderschap kunnen werken.
Ga naar 't huis. Paper Street 1537.
Dat is 't hoofdkantoor.
Achter het huis ligt het lijk van Robert Paulsen begraven.
In de kelder vindt u badkuipen
die pasgeleden zijn gebruikt om grote hoeveelheden nitroglycerine te maken.
Volgens mij gaan ze de hoofdkantoren van deze creditcardorganisaties opblazen
en 't TRW-gebouw.
Waarom juist die gebouwen? Waarom creditcardorganisaties?
Als de schuld wordt uitgeveegd, staan we allemaal weer op nul.
Er zal een complete chaos ontstaan.
Hou 'm aan de praat. Ik moet even bellen.
Ik heb grote bewondering voor wat u doet.
Wat?
U bent 'n moedig man om dit te doen.
U bent een genie, meneer.
U hebt gezegd dat als iemand zich ooit bemoeit met 't Rotzooiproject, zelfs u...
..dan gaan z'n ballen eraf.
- Verzet u niet. - Het is 'n groot gebaar, Mr Durden.
- Het stelt 'n voorbeeld. - Jullie maken 'n grote fout!
- U zei dat u dit zou zeggen. - Ik ben Tyler Durden niet!
- Dat zou u ook zeggen. - Oké dan. Ik ben Tyler Durden.
Luister naar me. Ik geef jullie 'n direct bevel.
- We stoppen nu met deze missie. - Dit zou u zeker zeggen.
Zijn jullie nou gek geworden? Jullie zijn politieagenten!
Kijkt iemand hoelang dit duurt?
Hou je mond dicht!
Kut!
Veel van de informatie is juist.
- We gaan naar dat huis in Paper Street. - Ik kom zo.
Hé, wacht even!
- Ik heb 'm vast. - We moeten 't doen, meneer.
- Verzet u niet! - Waar is 't elastiek?
Blijf uit m'n buurt! Weg met dat mes!
Terug. Ga met je buik op de grond liggen. Nu!
Ga op de grond liggen!
De eerste die naar buiten komt, krijgt een lading lood! Begrepen?
Ga weg! Ga weg!
Ik rende.
Ik rende tot m'n spieren brandden en m'n aderen batterijzuur pompten.
Daarna rende ik nog wat.
Wat ben je verdomme aan 't doen?
Rondrennen in je onderbroek! Je lijkt wel gek.
Ik weet waar je mee bezig bent. Ik weet wat er gaande is.
Kom dan. Ik heb fantastische zitplaatsen geregeld. We zitten op de eerste rang.
LIFTEN NAAR DE GARAGE
- O, Christus. - Wat ben je nu weer aan 't doen?
- Dit moet ophouden. - Waarom?
- Het beste dat je ooit gedaan hebt. - Ik kan dit niet toestaan.
Er zijn tien andere bommen in tien andere gebouwen.
Het Rotzooiproject gaat niet om moord.
Er is niemand in die gebouwen.
Niemand wordt vermoord. We bevrijden ze!
Bob is dood. Hij is door z'n hoofd geschoten.
Als je een omelet wilt bakken, moet je wat eieren breken.
Ik luister niet naar je. Je bent er niet eens.
Ik zou 't niet doen. Tenzij je weet wat wat is.
Als jij 't weet, weet ik 't ook.
Of ik weet dat jij 't weet, dus heb ik de hele dag aan de verkeerde gedacht.
Denk je?
O hemels. Niet de groene.
Alles behalve de groene.
Ik vroeg je dat niet te doen!
Kut!
Tyler, ga bij 't busje vandaan.
Ik meen het, Tyler! Ga bij 't busje vandaan.
Godverdomme!
Ho! Ho!
Oké.
Je schiet op je denkbeeldige vriend vlak bij zo'n 1500 liter nitroglycerine!
Rustig nou, Tyler!
Toe nou, niet weggaan!
Wat?
Drie minuten. Dit is het. Het begin.
Terug naar af.
Hier zijn we ongeveer begonnen.
Heb je een toespraak voor de gelegenheid?
Wat zeg je?
Ik kan nog steeds niets verzinnen.
Ach, flashbackhumor.
Het begint nu spannend te worden.
Tweeënhalf.
Wat we allemaal niet bereikt hebben.
Vanuit dit raam zullen we het ineenstorten van de financiële geschiedenis zien.
Een stap dichter bij 'n economisch evenwicht.
Waarom is zij hier?
De losse eindjes vastknopen.
Zet me neer, kaalhoofdige gek.
Ik smeek je, doe het niet.
- Wij doen dit. Dit willen we doen. - Nee.
- Ik wil dit niet. - Maar jij betekent nu niets meer.
- We moeten je vergeten. - Je bent 'n stem in m'n hoofd.
Jij bent 'n stem in mijn hoofd.
- Waarom kom ik niet van je af? - Je hebt me nodig.
Nee. Ik heb je echt niet meer nodig.
Jij hebt mij gemaakt. Ik heb geen andere ik bedacht om me beter te voelen.
- Neem wat verantwoordelijkheid. - Ik ben voor alles verantwoordelijk
en dat accepteer ik.
Dus ik smeek je, stop hiermee.
Heb ik ons ooit teleurgesteld?
Hoe ver ben je gekomen dankzij mij?
Ik sleep ons erdoorheen.
Zoals altijd zal ik je dragen, trappend en krijsend
en uiteindelijk zal je me ervoor bedanken.
Tyler. Tyler.
Ik ben je dankbaar. Voor alles wat je voor me hebt gedaan.
Maar dit gaat te ver. Dit wil ik niet.
Wat wil je dan? Je stomme baan terug? Dat verdomde luxe leventje. Tv kijken?
Krijg de klere! Ik doe 't niet!
- Dit kan niet waar zijn. - Het is al gedaan, dus hou je kop maar!
Nog 60 seconden.
Nee.
Dit is te verklaren. Dit gebeurt niet eens echt.
Je bestaat niet, dat pistool... Je houdt zelfs dat pistool niet vast.
Ik hou het pistool vast.
Goed zo. Het verandert niets.
Waarom zet je dat pistool tegen je hoofd?
Niet mijn hoofd, Tyler.
Ons hoofd.
Interessant.
Wat wil je hiermee duidelijk maken, Ikea-jongen?
Hé, jij en ik.
Vrienden?
Tyler...
..ik wil dat je goed naar me luistert.
Oké.
Mijn ogen zijn open.
Waar ruikt het naar?
- Waar is iedereen? - O, nee. Wat is er aan de hand?
Mr Durden!
O, mijn God!
Gaat... Gaat 't, meneer?
- Ja hoor, 't gaat. - U ziet er vreselijk uit. Wat is er gebeurd?
- Niets, niets aan de hand. - Hij meent het.
- U hebt medische hulp nodig. - Het gaat wel.
Luister, 't gaat goed. Alles is in orde.
O, hou op!
- Laat haar los. - Godallemachtig!
Jij!
Hallo, Marla.
- Laat ons alleen. Ik zie jullie beneden. - Weet u het zeker?
Ja, ik weet het zeker.
Etter. Wat voor 'n ziek spelletje ben je verdomme aan het spelen?
Jij verdomde... O, mijn God, je gezicht?
Ik weet het, ja.
Wat is er gebeurd?
- Vraag dat maar niet. - Je bent gewond.
- Ik ben gewond, ja. - O, mijn God.
- Dat hij nog staat. - Het is een sterke vent.
Wie heeft dat gedaan?
Ik, om eerlijk te zijn.
Ga wat verbandgaas zoeken.
Heb je op jezelf geschoten?
Ja, maar het gaat wel. Kijk me aan, Marla.
Het gaat echt wel.
Vetrouw me maar. Alles komt goed.
Je hebt me op een heel raar moment in m'n leven ontmoet.